De weg naar de club: Ides en Alice 11

Gepubliceerd op 18 maart 2019 00:01

Ides spurt naar de zetel en springt op de leuning. Aster zit doodgemoedereerd een boek te lezen, met naast zich op de tafel een koude chocomelk.

'Aster!'

Zijn vriend kijkt niet op van zijn boek, alsof hij Ides niet hoort. Hebben ze iets met hem gedaan? Misschien is hij verdoofd.

'Aster, ik ben het. Ides!'

Hij roept alsof hij tegen een oude opa bezig is. Natuurlijk is hij Ides, dat weet Aster toch ook wel? Aster knikt bijna onmerkbaar, maar houdt zijn ogen op zijn boek gericht. Ides begint aan zijn arm te trekken.

'We komen je bevrijden.'

Nu reageert Aster toch.

'Bevrijden?'

'Uit die gevangenis, hier. Die Wally heeft jou ontvoerd, maar wij hebben de geheime doorgang gevonden en nu komen we je hier weghalen.'

Ides praat zo snel dat hij de helft van zijn woorden inslikt. Het levert weinig op. Aster steekt zijn hand op en wuift hem weg. Ides kijkt ernstig naar Alice.

'Stockholm.'

'Wat?'

'Het Stockholmsyndroom', legt Ides uit. 'Daarbij gaat iemand die ontvoerd is zich hechten aan zijn ontvoerder. Aster durft geen afscheid te nemen van die Wally.'

'Ben je zeker?' vraagt Alice.

Ides knikt en begint weer aan de arm van Aster te sleuren. Die is verrast en valt uit de zetel.

'Het is goed!' zucht Aster. 'Ik kom mee.'

Hij gaat weer in de zetel zitten.

'Maar mag ik eerst mijn hoofdstuk uitlezen?'


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.