Leugens van de leerlingen - Waasmunster 1

Gepubliceerd op 4 april 2019 om 00:01

'Estée?'

Mama zwaait met een boek in haar richting. Welk boek is dat?

'Heb jij je boek al gelezen?'

Juist! Ze moesten voor school een boek lezen. Maar dat heeft ze nog niet gedaan. Ze had het veel te druk met... met... tja, waarmee eigenlijk? Telefoon checken, spelletje spelen, chatten, YouTube kijken, nog eens telefoon checken. Een avond is om voor je het beseft. En al die andere avonden? Dan heeft ze gewoon hetzelfde gedaan. Maar dat hoort mama vast niet graag.

'Natuurlijk heb ik dat al gelezen.'

'O ja? Waarover gaat het?'

Mama bladert door het boek. Het ziet er nog gloednieuw uit, nooit gebruikt. En dat is het ook.

'Over... dat personage dat iets meemaakt en dan... weer iets anders meemaakt', stamelt ze.

Mama lijkt niet onder de indruk.

'Wacht, ik heb het samengevat, het is ook al even geleden. Ik ben meteen beginnen te lezen toen we de taak kregen.'

Estée grijpt naar haar telefoon. Het startscherm zit vast. Zenuwachtig tikt ze haar code in. Fout. Waar zit ze met haar gedachten? Ze tikt opnieuw. Weer fout. Nog een keer en hij blokkeert. Misschien moet ze maar even wachten.

'Mijn telefoon doet het niet', mompelt ze.

'Sinds wanneer maak jij huiswerk op je telefoon?'

Estée bloost. Dat doet ze inderdaad nooit. Ze kijkt op haar bureau en begint door haar papieren te rommelen.

'Natuurlijk... ik... het ligt hier vast ergens.'

Ze doet alsof ze zoekt en heft dan haar handen wanhopig op.

'Het lag hier op mijn bureau! Onze poetshulp heeft het vast weggegooid.'

'Sylvia is al twee weken niet geweest', zegt mama meteen. 'Ze is op vakantie.'

'O.'

Estée weet niet meteen wat ze nog kan bedenken. Had ze niet beter gewoon het boek gelezen? Dat zou ze ook kunnen toegeven. Maar zover is ze nog niet.

'Nu weet ik het weer. Ik was de samenvatting aan het nalezen op het toilet. Maar ik was zo verstrooid dat ik mijn blad als toiletpapier heb gebruikt.'

Mama fronst haar wenkbrauwen.

'Wat?'

'Ja, ik weet het', lacht Estée. 'Stom, hè?'

'Heel stom.'

'En daarom heb ik de taak op mijn telefoon gemaakt. Dan kon ik ze niet nog een keer verliezen.'

Dat klinkt goed. Nu heeft ze meteen een reden om haar telefoon erbij te betrekken.

'Maar je telefoon is nu geblokkeerd.'

Estée lacht.

'Geen zorgen, dat fiks ik wel. Ik zal je straks mijn samenvatting laten zien.'

Mama knikt met tegenzin en verlaat haar kamer. Oef, denkt Estée. Nu gewoon haar telefoon aan de praat krijgen, een samenvatting regelen via een vriendin, en ze is alvast safe voor mama.

En dan voor alle zekerheid toch maar eens dat boek lezen. Naar het schijnt zijn verhalen best wel leuk.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.