Leugens van de leerlingen - Meulebeke 2

Gepubliceerd op 12 april 2019 00:09

Een kers. Drie beertjes. Twee zure matten. Vier snoepveters. Draculatanden, colaflesjes, spinnetjes en vliegtuigjes, allemaal zijn ze in de mond van Vedran verdwenen. Aaaaah, dat heeft gesmaakt. Hij zet de lege snoeppot weer in de kast.

'Vedran?'

'Mm?'

Zijn mond zit nog vol snoep, hij kan niet antwoorden. Papa kijkt hem onderzoekend aan.

'Wat ben je aan het doen?'

'Niets', perst hij eruit. Een beertje floept net niet uit zijn mond.

Papa opent de kast en kijkt erin.

'Heb jij heel de snoeppot leeggegeten?'

Vedran schudt snel zijn hoofd.

'Wie dan wel?'

'Bwoew.'

Hij kan net voorkomen dat de snoepveter tevoorschijn komt.

'Ik versta je niet', zegt papa. 'Spreek eens wat duidelijker.'

Dat gaat niet, wil Vedran zeggen, er zit te veel snoep in mijn mond. Maar dat is niet zo'n goed idee. Hij wil niet betrapt worden. Hij moet iets verzinnen.

Vedran buigt zich opzij en begint luid te hoesten. Hij spuugt de snoepjes in zijn hand.

'Broer. Die heeft alles opgegeten.'

Papa lijkt hem niet meteen te geloven.

'En wat heb jij in je hand?'

Vedran begint opnieuw te hoesten en stopt zijn hand in zijn zak. Hij grijpt een zakdoek en laat stiekem de platgekauwde snoepjes in zijn zak glijden. Het voelt aan als een vetttig boeltje. Jakkes.

'Ik heb niets in mijn hand', mompelt hij en toont zijn vettige hand. 'Het hoesten stopt maar niet. Ik ga even wat water drinken in de badkamer.'

Voor papa nog iets kan zeggen, is Vedran al naar de badkamer gespurt. Daar haalt hij de brij uit zijn broekzak. Een deel van de snoepjes kleeft vast in zijn broek, de rest gooit hij in de toiletpot. Zonde van al die lekkere snoep. Maar beter dan betrapt te worden. Dan krijgt hij nooit meer een snoepje.

Vedran spoelt door. Het lukt niet. De snoep blijft onderin de pot vast zitten. Hij probeert nog eens. Weer niets. Snel gooit hij extra toiletpapier in het toilet. Hij hoort zijn vader boven komen.

'Wat ben je aan het doen?'

'Het toilet spoelt niet door.'

Papa werpt een blik in de pot. Hij wordt boos.

'Hoe vaak moet ik je nog zeggen dat je niet zoveel papier mag gebruiken?'

'Sorry!'

Deze sorry vindt Vedran niet zo erg. Het is niet de eerste keer dat hij te veel toiletpapier in de pot stopt. Hij heeft er nog nooit straf voor gekregen. En ondertussen heeft hij maar mooi de snoeppot leeggegeten. Spijtig dat niet alle snoep in zijn buik is beland.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.