Leugens van de leerlingen - Sint-Laureins 2

Gepubliceerd op 16 april 2019 00:16

Thibo kijkt hoe alle kinderen van zijn klas met hun papier zwaaien. Hadden ze echt huiswerk? Dat is hij rats vergeten.

Wanneer de meester voor hem staat, kijkt hij zo zielig mogelijk op.

'Sorry, meester. Onze hond heeft deze ochtend kaka op mijn huistaak gedaan.'

De meester kijkt wantrouwig naar Thibo.

'Kaka op je blad? Die heb ik nog niet gehoord!'

'Ja, meester, over het hele blad. Je kon niets meer lezen.'

'Jullie hebben toch zo'n kleine hond, niet? Zoveel kaka doet die volgens mij niet!'

Thibo wenkt de meester wat dichterbij. Hij fluistert.

'Hij had witloof gegeten. Een beetje aangebrande witloof dan nog. Je wilt niet weten wat voor een smurrie dat wordt.'

De meester legt zijn armen over elkaar en zet een stap achteruit.

'Dat wil ik toch wel eens weten. Breng dat blad maar eens mee.'

Verdorie. Daar had Thibo niet op gerekend. Waar haalt hij in zo'n korte tijd een blad met hondenkaka vandaan?

 

De volgende dag heeft Thibo nog steeds niets. Zenuwachtig staat hij op de speelplaats. Zo meteen gaat de meester opnieuw naar zijn huiswerk vragen en hij heeft niets om te tonen. De zenuwen drukken op zijn blaas.

Dat brengt hem op een idee. Thibo spurt naar het toilet.

In het hokje zit Thibo met zijn hoofd tegen de deur. Is dit echt een goed idee? Uit zijn rugzak haalt hij een huistaakpapier. Zou hij echt...? Jakkes, dat kan hij niet maken.

Hij neemt zijn telefoon en stuurt een kort bericht naar Wally, waarin hij uitlegt welke leugen hij heeft verteld. Maar Wally antwoordt niet.

En dan gaat de bel.

De boze blik van de meester komt weer voor zijn ogen. Hij wil geen straf. Het moet. Hij wrijft met het papier zijn achterste schoon in plaats van met toiletpapier. Het schuurt tegen zijn billen. Hij knijpt zijn neus dicht en verlaat het hokje.

'Is dat je huistaak?' vraagt de meester.

Thibo knikt en toont het vuile blad. De meester heeft er geen schrik van, pakt het uit zijn handen en houdt het tegen zijn oog.

'Het lijkt inderdaad op hondendrollen', mompelt hij.

En dan houdt hij het blad aan zijn neus. Wat doet hij nu?

'Maar het ruikt niet naar hondendrollen. En al helemaal niet naar witloof!'

'Ik, eh...'

Thibo weet niet meer wat hij moet verzinnen. Misschien moet hij gewoon de waarheid vertellen. Dat had hij beter gisteren gedaan. Hij kan nu toch niet meer zeggen dat hij zijn achterste heeft afgeveegd met schoolpapier?

'Ik...'

Verder komt hij niet. Een loeiende sirene galmt door het schoolgebouw.

'Brandalarm!' roept de meester. 'Iedereen naar buiten!'

De kinderen uit de klas veren recht en sprinten naar de deur. De meester duwt iedereen voor zich uit. Bij de deur draait Thibo zich nog even om. Ziet hij daar nu het raam opengaan bij het bureau van de meester?

'Voortmaken, Thibo', zegt de meester. Hij sluit snel de deur achter zich.

 

Na een uurtje mogen ze hun kas weer in. Het bleek vals alarm te zijn. Gewoon een beetje rook in een van de gangen. Wanneer Thibo aan zijn stoel komt, begrijpt hij wat er aan de hand is.

Er was geen brand.

Het alarm diende alleen maar als afleiding. Op zijn lessenaar ligt zijn huistaak, nu besmeurd met een dikke bruine laag. En de geur van witloof komt hem tegemoet. Ook de meester heeft het geroken.

'Wat is dat?'

'Mijn taak, meester', glimlacht Thibo. 'Als ze eventjes blijft liggen, ruik je ze extra hard.'

De meester knijpt zijn neus toe en loopt naar het raam om het te openen.

'Het is al goed. Ik geloof je. Ga dat papier maar snel in het toilet gooien. En de volgende keer houd je je hond ver bij je huistaken vandaan!'


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.